zeljko dakovic - poezija
zeljko dakovic - poezija

 

 

 

Sjena

 

 

Na leptira kivan,

ne ljubim noći

u kojima dani hoda stanu,

našu u krugu umorenu ranu,

i riječi sanjive kao krik,

ne ostavljaj me nikad samu.

 

Svaka je mogla biti moja

zlatna u sunca nit,

ali isto kao i Anja

otišla je ona,

sad samo sjena njena,

a ispred njene, moja.